Jak to się zaczęło?

Wszystko zaczęło się 2 lata temu. Wtedy po raz pierwszy zostałam pobita przez moją mamę. Była tak pijana, że następnego dnia nic nie pamiętała. Zabrałam z domu siostrę i psa, uciekłam do dziadków. Całe szczęście, że mieszkają bardzo blisko nas.

Wtedy jeszcze zależało mi na poprawie naszych relacji z mamą i udzieleniu jej pomocy z problemem alkoholowym. Proponowałam jakąś terapie rodzinną cokolwiek byle by nas do siebie znów zbliżyć. Zawiadomiłam nawet rodzinę ze strony mamy o całym "incydencie", ale jedyne co usłyszałam od nich to "każdy czasem ma gorsze dni" zrozumiałam, że z ich strony nigdy nie do czekam się pomocy.
Co mogłam zrobić jako 15? Nic.

Czekałam na przeprosiny ze strony mamy. Wiecie na jakiś gest, który pozwoli wam uwierzyć, że jej zależy, że jest jej w jakiś sposób przykro. Ale nie. Nigdy nie wspomniała o tym nawet słówkiem. Widocznie uznała, że skoro nic nie pamięta to takiej sytuacji wcale nie było... ale ja pamiętam. Pamiętam do dziś. Każdy najmniejszy detal z tego okropnego wieczoru. Nigdy nie zapomniałam tak samo jak nigdy nie przebaczyłam.

Hej

Założyłam tego bloga, bo mam nadzieję, że będzie to dla mnie forma terapii. Chce poukładać swoje życie i dać sobie radę ze wszystkimi problemami, które na mnie ostatnio spadły. Mam nadzieję, że mi to pomoże.